ΕΙΣΑΙ Ο ΕΠΟΜΕΝΟΣ - Χαρακτήρες & Lore | ΕΙΣΑΙ Ο ΕΠΟΜΕΝΟΣ Επιτραπέζιο
Γνωρίστε τους χαρακτήρες του ΕΙΣΑΙ Ο ΕΠΟΜΕΝΟΣ, ενός μεσαιωνικού επιτραπέζιου παιχνιδιού στρατηγικής με κάρτες και ανατροπές.
Ο Δήμιος
Η ομορφιά είναι ευχή και κατάρα. Αυτό είναι το πρόβλημα του πολυαγαπημένου δήμιου της ιστορίας μας. Αρσενικό, θηλυκό και όλα τα ενδιάμεσα: αν θες ερωτική συντροφιά, θες τον δήμιο. Θρύλοι λένε ότι η πρώτη του κατάκτηση ήταν η μαμή που τον ξεγέννησε. Έχοντας περάσει όλη του τη ζωή ως η ενσάρκωση του φωτοστέφανου της ομορφιάς, κουράστηκε. Ποιο είναι το νόημα όταν σου δίνονται όλα και όλοι στα χέρια; Έτσι, έκανε το μοναδικό πράγμα που έβρισκε λογικό: αποφάσισε ότι είναι μαχητής, όχι εραστής. Έτσι ανέλαβε την οικογενειακή εκτελεστική επιχείρηση και έγινε ο νέος δήμιος. Συνυφασμένος με τον ίδιο τον θάνατο, σίγουρα θα σταματούσαν να τον βλέπουν μόνο για την ομορφιά του. Με ατελείωτη χάρη και σεξουαλικότητα, ακόμα και σε αυτό, τελικά τα κατάφερε. Πλέον δεν είναι απλά ένα σέξι παλικάρι. Είναι ο σέξι δήμιος.
Κόμης Βλάκουλας
Ένας σκληρός και αδίστακτος κυνηγός βρικολάκων. Αφού η μητέρα του πέθανε από έναν βρικόλακα που κατάραστηκε το αίμα της (έπαθε σηψαιμία), ορκίστηκε να αφιερώσει τη ζωή του στο να γίνει ο καλύτερος κυνηγός βρικολάκων στον κόσμο, ώστε κανένας άλλος να μην ζήσει αυτό που πέρασε. Μετά από χρόνια προπόνησης και εύρεσης του κατάλληλου εξοπλισμού, είναι πανέτοιμος να αντιμετωπίσει έναν βρικόλακα... όοταν βρει κάποιον. Τελευταίο του κόλπο; Να ντυθεί ο ίδιος βρικόλακας έτσι ώστε ένας πραγματικός να βγει από την κρυψώνα του χωρίς φόβο… και τότε… τόοοτε… οι τοπικοί χωρικοί τον πέρασαν για βαμπίρ και τον έστειλαν για εκτέλεση. Κρατάει σκόρδα, βγάζει την μπογιά απ' το πρόσωπό του και φωνάζει ότι είναι άνθρωπος ελπίζοντας να σωθεί. Ανώφελο όμως, αφού όλοι ξέρουν ήδη ότι είναι άνθρωπος, απλά έψαχναν μια αφορμή να τον ξεφορτωθούν εδώ και χρόνια επειδή είχε τρελάνει τους πάντες με την εμμονή του για τους βρικόλακες.
Μίζερο
Το χιούμορ γερνάει μαζί με τον άνθρωπο. Δεν ξέρουμε αν αυτό ισχύει, αλλά αυτή είναι η κατάσταση του άλλοτε αγαπημένου γελωτοποιού του βασιλιά. Μετά από σαράντα χρόνια με αστεία, τουρτοπόλεμο και σαρκασμό, αυτός ο παλιάτσος σταμάτησε να σπέρνει χαμόγελα και χαρά. Σε μια τελευταία προσπάθεια να γίνει ξανά αστείος, αποφάσισε να δώσει νέο αέρα στην παρουσία του αλλάζοντας το καλλιτεχνικό του όνομα από Μπόζο σε Γελαστούλης, Χάρλεϊ Κίνγκ, Λυποιμένας, και κάθε άλλο τρομερό όνομα που μπορείτε να φανταστείτε, μέχρι που τελικά τα παράτησε και ονομάστηκε Μίζερο. Τώρα, το μόνο που θέλει είναι να συνταξιοδοτηθεί. Αλλά ο βασιλιάς δεν τον αφήνει επειδή, εκτός από ανυπέρβλητος περφόρμερ - ψυχαγωγός του, τυγχάνει να είναι και ο μόνος πραγματικός σύμβουλος του βασιλιά (όταν είσαι στην βασιλική αυλή και κανείς δεν σε υπολογίζει, ακούς και μαθαίνεις πολλά). Τέλος, αποφάσισε να φύγει όπως έζησε: με ένα αστείο. Έκανε ένα ιδιαίτερα χυδαίο αστείο για τα οπίσθια της βασίλισσας και κατέληξε στη σειρά για εκτέλεση. Ο ίδιος είναι χαρούμενος με αυτή την εξέλιξη, αλλά δυστυχώς για αυτόν ένα παιδί του έδωσε ένα σκήπτρο κλόουν και του είπε ότι είναι ο μεγαλύτερος θαυμαστής του. Συνειδητοποιώντας ότι ακόμα μπορεί να κάνει κάποιον να γελάσει, αποφασίζει ότι δεν είναι η ώρα του ακόμα.
Πάπρικα
Μια νεαρή υπηρέτρια με ταλέντο στη μαγειρική, η οποία έχοντας ελάχιστες γνώσεις ανάγνωσης βρίσκει ένα βιβλίο μπαχαρικών με εικόνες και το εφαρμόζει στην επόμενη πίτα της. Αφήνει άναυδους όσους την δοκιμάζουν έχοντας μόλις δοκιμάσει το πιο γκουρμέ μεσαιωνικό φαγητό της ζωής τους. Γυναίκα να είναι καλή σε κάτι, να διαβάζει και μάλιστα να χρησιμοποιεί και μπαχαρικά; Πρέπει να είναι μάγισσα! Το δικαστήριο την καταδίκασε σε δύο μήνες κοινωνικής εργασίας, αλλά εκείνη ζήτησε εκτέλεση επειδή είναι ερωτευμένη με τον δήμιο (πιστεύει ότι μπορεί να τον ''αλλάξει''). Έχοντας σπάσει τα νεύρα του δικαστή για πάνω από 3 ώρες, τελικά παρέδωσε τα όπλα και την καταδίκασε σε θάνατο. Στην ουρά της εκτέλεσης δυστυχώς θυμήθηκε ότι αν τη σκοτώσει ο Δήμιος, δεν θα τον ξαναδεί ποτέ! Έτσι αποφάσισε να δραπετεύσει και να αλλάξει την προσέγγισή της.
Λουδοπίγκος
Είναι Μεσαίωνας. Ένα γουρούνι εμφανίζεται από το πουθενά, σπρώχνει μια γλάστρα από το μπαλκόνι μιας κυρίας και αυτή πέφτει στο κεφάλι του τοπικού άρχοντα, σκοτώνοντάς τον ακαριαία. Θα λέγατε ότι είναι δολοφονία από αμέλεια ή φόνος; Το αν είναι γουρούνι δεν έχει σημασία... κάποιος πρέπει να πληρώσει γι' αυτό το τραγικό ατύχημα. Το χειρότερο όμως; Το γουρούνι έχει όντως ευφυία και συνείδηση και συγκεκριμένα είναι κρυφό μέλος και πληροφοριοδότης μιας μυστικής οργάνωσης κατά του καθεστώτος. Το σχέδιό του εξαρχής ήταν να δολοφονήσει αυτόν τον ευγενή ώστε η πόλη να πέσει στα χέρια αυτής της μυστικής οργάνωσης, και όλα αυτά χωρίς πρόβλημα με τον νόμο! Άλλωστε, ποιος θα κατηγορούσε ένα γουρούνι; Όλοι βασικά, επειδή ξέχασε ότι βρίσκεται στον Μεσαίωνα, και η άρχουσα αντίληψη είναι ότι τα ζώα έχουν συνείδηση καθώς το ποινικό δίκαιο είναι ακόμα στα γεννοφάσκια του. Έτσι, ένας πανούργος συνωμότης βρίσκεται τώρα να προσπαθεί απεγνωσμένα να μην γίνει μπέικον.